Wśród nocnej ciszy głos się rozchodzi:
Wstańcie, pasterze! Bóg się Wam rodzi!
Czem prędzej się wybierajcie,
do Betlejem pospieszajcie przywitać Pana.
Poszli znaleźli Dzieciątko w żłobie
z wszystkimi znaki, danymi sobie.
Jako Bogu cześć Mu dali,
a witając zawołali z wielkiej radości:
Ach, witaj Zbawco, z dawna żądany,
tyle tysięcy lat wyglądany!
Na ciebie Króle, prorocy
czekali, a Tyś tej nocy nam się objawił.
I my czekamy na Ciebie, Pana,
a skoro przyjdziesz na głos kapłana,
Padniemy na twarz przed Tobą,
wierząc, żeś jest pod osobą Chleba i Wina.
